Türkçe belgelerin yabancı dile çevrilmesinde isim yazımı, kurum adları, terminoloji, noter ve yurt dışı onay planı.
Türkçeden yabancı dile tercüme, yalnızca kelimeleri hedef dile aktarmak değildir. Belgenin amacı, hedef ülkedeki kurum dili, kişi adlarının pasaport yazımı ve resmî onay düzeni birlikte değerlendirilmelidir.
Aynı Türkçe terim hukuk, eğitim veya ticaret bağlamında farklı karşılık gerektirebilir. Özellikle Türkiye’ye özgü kurum ve belge adlarında, gerçekte bulunmayan bir yabancı kurum eşdeğeri yaratılmamalıdır.
Kişi adlarında pasaport veya hedef ülkedeki resmî kayıt esas alınır. Türkçe karakterlerin Latin harfli başka bir yazıma dönüştürülmesi gerekiyorsa bütün belgelerde aynı tercih korunur.
Kurum, üniversite, mahkeme ve şirket adlarının resmî yabancı dil karşılığı varsa bu kullanım tercih edilir. Yoksa özgün ad korunarak açıklayıcı çeviri verilebilir.
Mahkeme kararı, vekâletname ve sözleşmede hukuki sonuç doğuran fiiller; diploma ve transkriptte eğitim dereceleri; sağlık belgesinde tanı ve işlem adları alan uzmanlığı gerektirir.
Kaynak metinde belirsizlik veya yazım hatası varsa tercüman bunu kendiliğinden düzeltmemeli, açıklama veya teyit istemelidir. Parasal tutar, tarih ve madde numaraları ayrıca karşılaştırılmalıdır.
Tercümenin Türkiye’de noter tasdiki, asıl belge apostili veya hedef ülke konsolosluğu işlemi gerektirip gerektirmediği önceden belirlenmelidir. Bazı ülkeler kendi sınırları içindeki kayıtlı tercümanları şart koşabilir.
Alıcı kurumun örnek formatı, yemin beyanı, kapalı zarf veya elektronik gönderim şartı varsa çalışma başlamadan paylaşılmalıdır. Böylece çeviri bittikten sonra biçim değişikliği yapılması önlenir.
Belgenin kabul şartını belirleyen merci, belgenin sunulacağı kurumdur. Tercüme, noter onayı, apostil ve konsolosluk işlemlerinin sırası ülkeye ve dosyanın amacına göre değişebilir. İşleme başlamadan önce güncel şartları yazılı olarak teyit edin.