Yurt dışında kullanılacak belgelerde tercüme, noter, apostil ve konsolosluk adımlarını doğru sırayla planlama rehberi.
Yurt dışında kullanılacak bir belge için yalnızca hedef dile çeviri yaptırmak çoğu zaman yeterli değildir. Belgenin düzenlendiği ülke, kullanılacağı ülke, alıcı kurum ve belge türü işlem sırasını belirler.
En doğru başlangıç, alıcı kurumdan güncel bir belge kontrol listesi almaktır. Listede “certified translation”, “notarization”, “apostille” veya “legalization” ifadelerinin hangisinin kullanıldığı dikkatle incelenmelidir.
Her belge için düzenleyen makam, düzenlenme tarihi, asıl veya elektronik nüsha durumu ve hedef dil kaydedilmelidir. Aynı başvurudaki belgelerde kişi adları ve tarih biçimleri ortak olmalıdır.
Tercüme öncesinde apostilin asıl belgeye mi yoksa noter tasdikli tercümeye mi uygulanacağı sorulmalıdır. Yanlış sıra, tamamlanmış çevirinin yeniden hazırlanmasına neden olabilir.
Pasaporttaki ad-soyad yazımı temel referans olarak paylaşılmalıdır. Özellikle Kiril, Arap, Fars veya farklı alfabelerden Latin harflerine aktarımda birden fazla geçerli yazım bulunabilir.
Belgedeki tarih biçimi hedef ülkede yanlış anlaşılabilecekse kaynak bilgi korunarak açık bir sunum yapılmalıdır. Diploma derecesi veya hukuki kurum adı doğrudan eşdeğer değilse açıklayıcı ama kaynak metni aşmayan karşılık seçilmelidir.
Alıcı kurumun tek taraflı çıktı, zımbalı nüsha, kapalı zarf, elektronik imza veya doğrudan kurum gönderimi gibi biçim şartları olabilir. Teslim yöntemi tercüme tamamlanmadan belirlenmelidir.
Son kontrolde belge, tercüme, noter şerhi, apostil ve eklerin sayfa sayıları eşleştirilir. Fiziksel dosya gönderilecekse taranmış tam kopya ve takip numarası saklanır.
Belgenin kabul şartını belirleyen merci, belgenin sunulacağı kurumdur. Tercüme, noter onayı, apostil ve konsolosluk işlemlerinin sırası ülkeye ve dosyanın amacına göre değişebilir. İşleme başlamadan önce güncel şartları yazılı olarak teyit edin.